Home

Poetry Letter-Just love reading it!

May 28, 2007

I JUST LOVE THE LETTER, I THOUGHT IT WAS A POETRY!! can't help but to read over and over.. 

TO SOMEONE..

———– 

My Dear (?),

One day I will disappear completely. The letters will mean nothing.

The world will get tired of me.
You will get tired of me.
I will get tired of myself.
I'm dying.
But I will never get tired of you.

For you there will be no endings.
I will say your name over and over.
Like a refrain and a prayer to no one.

Then I'll be a flower. The one you'll never pick.
And will endure the breathless waiting 'till boundaries disappear.

With nothing to do I make new constellations.
Images of you as I remember.
Dancing, sitting, walking…
They are stars from a different view.

But still I see nothing but you.
Unfurling like a flower.
Swiveling like a leaf.

I once watched you sleep beside me.
It was dark then.
But the darkness is deeper now.

Tonight in my dreams I will see you.
My lady clothed only in light.

***

Like a kite I'm giving myself up to the wind.
I've made friends with the sun.
Confused the birds with strange and distant voyages.
But it is you that ties the thread and holds me down.

Like a kite I will forever hold your hand.
And with the burning human longing in your hands, I surrender.
I will never get tired of you.
For you there will be no endings.

I will say your name over and over.
(?), (?)…
Like a refrain.
My prayer to no one.

You know I will never get far and there is no need for my return.
Only travellers leave.
I've never been a traveller for I have never left.
I am lost simply.

I wanted to be in a place I have never been and will never be of all destinations.
I longed to be lost in the fields of your hair.
Lost among your thoughts as you are already in mine.

You are my will to live.
My life started when I loved you,
and that's how I wanted to end.

Yours forever,

Posted by almar at 9:49 pm | permalink | View this entry

430 NA! ANG TV NA!!

Isang gabi nanood ako ng PBB (oo na!) tapos feature yung kay bodie, na dati syang member ng ANG TV KIDS.. ka text ko si RINA ang kaibigan kong kaidaran ko, tapos abang namin yung mga ESMYUSKI jokes saka yung mga preview ng ANG TV. 

Naka tutuwa at naka sasabik panoorin kase ibinabalik nito ang nakaraan, siguro kase mas masaya, simple ang buhay ng panahong iyon at ang ANG TV nga ang isa sa kumakatawan o simbolo ng isiping yaon..

College na ako nun, pero aliw parin ako sa pag panuod ng ANG TV. hindi ko pinalalampas ang 430! hehehe.. ngayon kung ating iisipin, malalaki na ang mga artista dun, at minsan hindi mo akalain na yung mga artista ngayon ay dumaan pala dun, hindi kase sila ganu napansin sa ANG TV.

Madami sa kanila ang wala na, may pamilya na, sumikat, nalaos at kung ano ano pa. kagaya rin natin, na marami naring nagdaan at nangyari sa buhay, may kanya kanya naring kwento, masaya, malungkot, wala lang.. kahit noon pa, lagi nang para sa akin ang sarap balikan ng nakaraan, ng buhay noon..

Buhay na umiinog sa NGAYON, na walang bahid ng alala dahil bata pa ang panahon, buhay na simple, masaya at kahit ano ay madali magawa, malaya. siguro isa narin sa sikolohikal na katumbas ng aking kasiyahan sa nakaraan ay dahil sa hindi ako masaya sa aking NGAYON..

Kaya kung sa tuwina ay nalulungkot ako, ibabalik ko lang ang ala ala ng nakaraan, at kahit paano ay nakaka ramdam na ako ng tuwa sa puso ko (corny) pwede ding sabihin na baka hindi ako maka usod sa panahon kung lagi kong panghawakan ang masayang kahapon.. oo, pwede, tama, pero bakit ko sikilin ang sarili ko sa isang bagay na nagdudulot sa akin ng tuwa.. libre ang mangarap.

sa bandang huli ang pagsilbihan ko naman ay ang aking sarili hindi ang sa iba, hindi ang sa ibang pananaw at opinyon, sa akin parin..

 

 

Only the Cool Videos Please at Pinoy.com

Posted by almar at 5:31 pm | permalink | View this entry